Als ik zou moeten beslissen welk pad ik in fotografie moet nemen, zou het waarschijnlijk kinderfotografie zijn. Zeker een soort fotografie waarbij kinderen voor de lens staan.  

Kinderfotografie is zeker niet eenvoudig. Is meestal een uitdaging. Voor zowel ervaren fotografen en fotograferende ouders. Je hebt dit ontdekt door te proberen je kind in het spel te vangen. Je haalt de camera tevoorschijn en de kleine staat al op een andere plek, bezig met iets anders. Poseren voor de jongste is ook praktisch onmogelijk of duurt maar kort. Voor de meeste kinderen is het gewoon saai. In mijn ervaring zijn de drie-  vierjarigen bijzonder resistent tegen poseren. Zeker als ze helemaal alleen voor de lens staan, zonder ouders en broers en zussen. 

Af en toe neem ik B. voor foto’s. Ik neem nooit aan dat het gemakkelijk zal zijn, maar ik behandel het als samen plezier maken en ik houd me eraan. We gaan naar een nieuwe plaats of een plaats die zelden door ons bezocht is. Soms bezoeken we een plaats in verschillende seizoenen, wat een soort verscheidenheid aan biedt. Waarom? Kinderen houden van nieuwe dingen, ontdekken en beleven graag nieuwe plekken. Ze vervelen zich niet zo snel als tijdens dagelijkse herhaalde activiteiten op bekende plaatsen.   Dezelfde activiteit die in een nieuwe omgeving wordt uitgevoerd, is voor jouw kind een nieuwe ervaring. Samen ontdekken (vooral met de ouder) is extra leuk voor een kind en zorgt ervoor dat de camera hem niet stoort en zelfs vergeet hij erover. Als het gaat om buiten kinderfotografie, gebruik ik deze oplossing heel vaak.  

Voor de laatste foto’s zijn we de stad uit gegaan naar de kade die we al kenden. Echter niet in de huidige zomerversie. Deze keer was de hele heuvel bedekt met klaprozen, wat een prachtige achtergrond was voor foto’s. Dplek voor de kinderfotografie bestaat uit bewuste keuzes voor mij. Toch draait het allemaal om spontane kindervriendelijk shots. 

Bekijk enkele B. portretten van onze fietstocht buiten de stad.